Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο «σοσιαλισμός του 21ου αιώνα»

Πηγή: Ριζοσπάστης 6/1/13

«Ο "άλλος κόσμος" που "είναι εφικτός" είναι ο "κόσμος" του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία. Είναι ο "κόσμος" όπου όντως ο "άνθρωπος" και οι ανάγκες του είναι "πάνω από τα κέρδη"... Για μας ο σοσιαλισμός δεν εξαντλείται κατά κανέναν τρόπο στα παραπάνω. Ετσι, παράλληλα με την πολιτική του δράση, ο ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ είναι υποχρεωμένος να πρωτοστατήσει ώστε να ξεκινήσει και να αναπτυχθεί ενεργά, με τα κατάλληλα μέσα και σε κάθε αρμόδιο πλαίσιο, η διεξοδική συζήτηση για τα μεγάλα ζητήματα που τίθενται σε σχέση με την κριτική του καπιταλισμού και το αίτημα για έναν σοσιαλισμό του 21ου αιώνα...

Η ταξική θέση στην κοινωνική συνείδηση: αντινομίες της συνδικαλιστικής δράσης των πανεπιστημιακών

Πηγή:Ριζοσπάστης

Η ταξική θέση στην κοινωνική συνείδηση: αντινομίες της συνδικαλιστικής δράσης των πανεπιστημιακών

Η απεργία σε θολό πολιτικό τοπίο

Ο βαθμός συμμετοχής σε μια απεργία, πόσο μάλλον σε μια απεργία διαρκείας, όπως αυτή του συλλόγου διδασκόντων του Πανεπιστημίου Αιγαίου, δείχνει το βαθμό συνειδητοποίησης ενός επαγγελματικού κλάδου αλλά και το βάθος των αιτημάτων που μπορεί να θέσει. Συνάρτηση αυτών των παραγόντων είναι και το μέσο αγώνα που θα επιλέξει κανείς. Το να θέτεις όλα τα αιτήματα χωρίς μια συμπαγή απεργιακή βάση, σε καθιστά αν μη τι άλλο αναξιόπιστο. Εδώ είναι εμφανής η αναντιστοιχία, καθώς από τη μια έχουμε μια ισχνή κοινωνική βάση (μέρος των πανεπιστημιακών), και από την άλλη την επιλογή ενός δυναμικού μέσου που η χρησιμοποίησή του θα μπορούσε να στηρίξει αιτήματα που αφορούν ολόκληρη την ακαδημαϊκή κοινότητα αν όχι ολόκληρη την κοινωνία. Και πραγματικά ενώ στην αρχή τα αιτήματα διακρίνονταν για τον μαξιμαλιστικό τους χαρακτήρα (κατάργηση του μνημονίου, υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστημίου, κατάργηση των νόμων για τα συμβούλια διοίκησης, μισθολογικά, θέσεις συμβασιούχων διδασκόντων κ.λπ.), συνεπώς θα μπορούσε σ' αυτό το επίπεδο να δικαιολογηθεί η επιλογή του μέσου, η διατήρηση και μόνο των θέσεων συμβασιούχων διδασκόντων (ΠΔ 407/80) οδήγησε τελικά -με δεδομένη την περιορισμένη συμπαράσταση των φοιτητών και των άλλων εργαζομένων- στην αναδίπλωση και στην αναστολή της απεργίας. Πέρα από την αναντιστοιχία απεργιακής βάσης και μέσου, καταδείχτηκε επίσης η ανυπαρξία ενός σαφούς πολιτικού πλαισίου για να «σηκώσει» αιτήματα που ξεφεύγουν από τα στενά αιτήματα ενός επαγγελματικού κλάδου και να συμβάλλει κατ' αυτόν τον τρόπο στη σύμπτυξη των αναγκαίων συμμαχιών.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ «ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗ»

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ «ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗ»

Εδιωξαν τους χρυσαυγίτες από το εργοστάσιο

Ανακοίνωση της Πανελλαδικής Ενωσης Ελαιουργοσαπωνοποιών

Αποστομωτική απάντηση στην παρουσία πριν από λίγες μέρες ομάδας της Χρυσής Αυγής στην είσοδο του εργοστασίου «Παπουτσάνης», όπου οι ίδιοι οι εργάτες δεν τους επέτρεψαν την είσοδο, δίνουν ηΠανελλαδική Ενωση Ελαιουργοσαπωνοποιών και οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο, μέσα από Γενική Συνέλευση που πραγματοποίησαν.

Δηλώνουν ότι «σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να επιτρέψουμε το διαχωρισμό των εργαζομένων με βάση τη χώρα καταγωγής, το θρήσκευμα ή το χρώμα του δέρματος. Αντίθετα, οι εργαζόμενοι του κλάδου μαζί με το σωματείο τους θα πρωτοστατούμε ώστε όλοι οι εργαζόμενοι να έχουν ίδια δικαιώματα στη δουλειά, στην υγεία, στην πρόνοια».

«Η Ελληνική κυβέρνηση έχει ευθύνες για τη δράση της Χρυσής Αυγής η οποία έχει ιδρύσει γραφείο Ευρέσεως Εργασίας στην περιοχή της Εύβοιας και πατώντας στην ανάγκη των εργαζομένων για δουλειά, προωθεί τις πιο αντεργατικές και ρατσιστικές πρακτικές» σημειώνεται στην ανακοίνωση της Ενωσης, η οποία καταλήγει ως εξής:

«Η Πανελλήνια Ενωση Ελαιουργοσαπωνοποιών καταδικάζει αυτές τις πρακτικές και δηλώνει ότι θα συνεχίσει να αγωνίζεται για τα συμφέροντα των εργαζομένων άσχετα με την καταγωγή τους, το θρήσκευμα και το χρώμα των εργαζομένων. Τέλος καλεί τους εργαζόμενους της περιοχής να απομονώσουν τα φασιστικά στοιχεία, να οργανωθούν στα σωματεία τους, να συσπειρωθούν στο ταξικό κίνημα, να αγωνιστούν για τα πραγματικά συμφέροντα των εργαζομένων».

Πηγή: Ριζοσπάστης

"Γέρων Παστίτσιος"

Το πρόσωπο των ημερών «Πάτερ Παστίτσιος» μιλάει για την δίωξη του, τις απειλές εναντίον αστυνομικών για αυτήν την υπόθεση, τα «θαύματα» κλπ.

Οι οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις

(Υπογραμίσεις δικιές μου)

Πηγή: ΚΟΜΕΠ  2012 τεύχος 04-05

Της Ελένης Μπέλλου*

Οι συνθήκες των δύο βουλευτικών εκλογών (Μάη- Ιούνη 2012)

  Οι οικονομικές και πολιτικές συνθήκες των βουλευτικών εκλογών στις 6 Μάη και στις 17 Ιούνη 2012 ήταν πρωτόγνωρες για τα

Αντικομμουνισμός και παραχάραξη της Ιστορίας (Από την Κατοχή στην εποχή του διαδικτύου)

Πηγή: ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 9/9/12

Αντικομμουνισμός και παραχάραξη της Ιστορίας

(Από την Κατοχή στην εποχή του διαδικτύου)

Είναι γεγονός πως, ιστορικά, κάθε φορά που ο καπιταλισμός περνούσε κρίση, ο αντικομμουνισμός οξυνόταν (δίπλα σε κάθε μορφής καταστολή) υπό το φόβο της ριζοσπαστικοποίησης των μαζών και με στόχο την ενσωμάτωσή τους. Ενα δείγμα της έντασης αυτής του αντικομμουνισμού σήμερα αποτελεί η αναβίωση μιας σειράς «επιχειρημάτων» κατά του ΚΚΕ που κατασκευάστηκαν την περίοδο της Κατοχής και διαδίδονται στις μέρες μας ευρέως από διάφορα αστικά, εθνικιστικά, νεοναζιστικά έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα. «Αξιοποιούνται» δε στην πρώτη γραμμή της αντικομμουνιστικής επίθεσης από κόμματα όπως η «Χρυσή Αυγή» ή το ΛΑ.Ο.Σ. και όχι μόνο.

Ποιό κράτος σε ποια κοινωνία;

  Επειδή το κράτος φαινομενικά στέκεται πάνω από την κοινωνία, δημιουργείται η εντύπωση ότι αποτελεί μια αυτόνομη δομή που εκφράζει ολόκληρη την κοινωνία. Και πόσες μας πόσες φορές, σε καθημερινές συζητήσεις βλέπουμε τέτοια αντίληψη, ιδιαίτερα στις νεότερες ηλικίες. 

  Πολλοί για λόγους ευκολίας καταφεύγουν σε λεξικά, εγκυκλοπαίδειες, άρθρα και άλλα, παρά στις αυθεντικές πηγές, για να μάθουν τι προτείνουν οι κομμουνιστές.  Για να χρησιμοποιήσουμε πολύ αθώους όρους, δημιουργείται μια παρανόηση από τα παραπάνω ότι η πρόταση μας αφορά κάποιες απλές ποσοτικές αλλαγές, απλώς να μεταφερθούν όλες οι επιχειρήσεις στο σημερινό κράτος. “Διαφωνώ με την αριστερά, γιατί θέλει όλες τις επιχειρήσεις στο κράτος”, είπε μια γνωστή μου πρόσφατα. Απευθυνόμενοι σε αυτούς ρωτάμε, ποιό κράτος σε ποια κοινωνία; 

Ω φοιτητή, που είσαι;

 Από τις 5 Μαΐου του 2010 ο λαός βιώνει μια δραματική εξαθλίωση της ζωής του. Από ένα επίπεδο μιας “σχετικής άνεσης” σε μισθούς πείνας, ανεργία στο 20% και ακόμη πιο σκοτεινές προοπτικές. Η απότομη μείωση της ποιότητας ζωής οδήγησε σε  ριζοσπαστικοποίηση των συνειδήσεων ενός μεγάλου μέρους του λαού, συνοδευόμενη από αγώνα ενάντια στο ξεπούλημα της χώρας και της ζωής του. Σημαντικές στιγμές αυτού του αγώνα οι Γενικές Απεργίες, οι αγανακτισμένοι, καθώς και επί μέρους αγώνες “σύμβολα” όπως αυτός της Κερατέας ή οι χαλυβουργοί σήμερα. Αυτοί οι αγώνες διέπονται από διάφορα φαινόμενα, που δεν θα μας απασχολήσουν εδώ, πέραν ενός. Σε όλους αυτούς τους αγώνες η παρουσία της φοιτητικής νεολαίας ήταν αρκετά μικρή.

Σκέψεις, σκέψεις, σκέψεις

 Δεν ανήκω σε καμία οργάνωση, και δεν θέλω να κάνω τον μάγκα. Η προεκλογική/μετεκλογική περίοδος που διανύουμε είναι όντως δύσκολη και οι πολιτικοί χειρισμοί ιδιαίτερα δύσκολοι. Στην “μπλογκόσφαιρα” ακούγονται αρκετά, άλλα αξιόλογα και άλλα όχι. Δεν θέλω τόσο να συμμετέχω στην συζήτηση, καθώς αν έχεις να πεις μισά πράγματα μερικές φορές καταλήγεις να κάνεις κακό, αντί για καλό. Με αυτή τη διευκρίνιση θα ασχοληθώ μονάχα με μια ιδέα.

Πρώτες σκέψεις για τις εκλογές 2012

Δεν είναι εφικτή μια συγκεκριμένη ανάλυση ολόκληρου του αποτελέσματος, θα επικεντρωθώ σε ορισμένα σημεία.

Τι παράγει η Ελλάδα;

Η Ελλάδα το 2010 ήταν η 32η χώρα στο κόσμο από άποψη ΑΕΠ (1 ). Για να είναι τέτοια, κάτι πρέπει να παράγει. Η Ελλάδα σύμφωνα με τα στοιχεία του 2009 είχε 500.000 εργοδότες, 750.000 ελεύθεροι επαγγελματίες (όπου εδώ συμπεριλαμβάνονται και μισθωτοί που εργάζονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών), 2.894.938 μισθωτούς (2). Από το 2009 μέχρι σήμερα χάθηκαν 145.600 θέσεις εργασίας στη βιομηχανία, δηλαδή  από 533.700 άτομα σε 388.100 άτομα (3).

Ούτε στο κοινοβούλιο ούτε πουθενά, έξω η Χ.Α. από την Ελλάδα

Το αυγό του φιδιού κινδυνεύει να σπάσει. Η πολλαπλά διαπλεκόμενη με το κεφάλαιο και τα κόμματα του, καθώς και με το στρατό, Χρυσή Αυγή έχει ισχυρές πιθανότητες να μπει στην βουλή. Αν γίνει αυτό που παρουσιάζουν τα γκάλοπ, τότε ο λόγος της και η απευθύνση της θα αναβαθμιστεί. Εντός αυτής της χρονιάς έχει καταφέρει να φτιάξει πάρα πολλές μαθητικές οργανώσεις κυρίως στις πιο υποβαθμισμένες περιοχές της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι η Χ.Α. δεν επικεντρώνει μονάχα στο παρόν, αλλά κάνει “επένδυση” και στο μέλλον. Τι θα γίνει άμα πάρουν αυτά τα παιδιά και τους εκπαιδεύσουν στον φασισμό για χρόνια; Πόσο εύκολο είναι να τους σώσεις μετά από κάποιο διάστημα;